Post-Erasmus etap's begining

No i zaczęło się. Nadchodzi nostalgia za czymś, co trwa jeszcze tylko 6 dni, która musi niestety nadejść i którą rozumieją tylko ci, którzy też to przeżyli. Zastanawiam się tylko, jak długo będzie trwać. Tydzień, 2, cały kolejny rok? Zapewne sprawa indywidualna, ale raczej nieunikniona. Sentymenty... Nie chcę i chcę wyjechać. Będę wracać, ale to już nie to samo. Zdebarkuję w ojczyźnie i co? Tak właśnie, zdebarkuję, nie inaczej. To nie polskie słowo? Ani też angielskie czy francuskie. I kto to zrozumie? No kto? Dobrze, że to nie tylko mój problem. Tak więc zdebarkuję i otworzę mój nowy rozdział pod roboczym tytułem "Come back: re-active time in my hometown". Myśl o zdaniu typu: "No i opowiadaj jak było!" jest w tym momencie odrzucająca. Jak było?! Ale w którym momencie?! W jakim miejscu?! Z którymi ludźmi?! Przy okazji jakiej przygody (tej przyjemnej czy nie??)... Tego nie da się streścić o tak po prostu. Zdjęcia też tego nie pokażą. Ilość rzeczy, które zrobiłam, które jeszcze mogłabym zrobić, te miejsca, te momenty, ci ludzie, ta atmosfera, ta euforia, ta ja! Co z tego, że powiem Ci o spaniu na plaży nad oceanem czy o nocnym gotowaniu, jeśli nie było Cię przy tym? Wracam do domu, ale jednocześnie wyjeżdżam z tego, który powstał tutaj, co wiąże się z mieszaniem odmiennych realiów. Teraz jakby na nowo muszę przyzwyczaić się do czegoś, co przecież dobrze znam. Znane dźwięki będą jakby słyszane po raz pierwszy. Język ojczysty nie zabrzmi jak obcy, ale będzie go dużo, wszyscy wokół będą się nim posługiwać jak do tej pory. Być może usłyszę słowa, których dawno już nie słyszałam. Będę jeść rzeczy, których smak znam doskonale, jakbym próbowała je po raz pierwszy. Finał Euro 2012 będzie z polskimi komentarzami... A może będę szukać rzeki, której nie ma? Na pewno będę słuchać muzyki, która mi tu towarzyszyła. Wtedy będę myśleć jeszcze więcej, ale jakby nie było to smutne, przejdę przez to. Nawet jest to potrzebne. Dziękuję za uwagę. JB

Half year in France

Je suis là depuis 6 mois. Je découvre des choses tout le temps mais c'est de moins en moins spectaculaire. Les Français restent les Français. Il est possible de s'habituer à leur mode de vie, après ça dépend de ce qu'on aime ou pas.

Pas mal de situations drôles tous les jours et quand même ça devient déjà normal. Lorsque ils te sortnet leurs iPhones afin de t'indiquer un chemin tu te demandes : est-ce qu'ils habitent là ou bien est-ce moi qui connaît plus la ville ?

Je ne peux pas comprendre tout mais comment est-il possible de ne pas pouvoir déposer de l'argent sur ton compte à l'aide d'une machine destinée à le faire ? Sinon, comment les gens qui n'enlevent pas tout de suite une suspension de ton dossier traité (lorsque tout est déjà reglé, de plus c'était juste une chose qui manquait) peuvent travailler encore ? Ou bien, comment choisir les cours online sans pouvoir y accéder ? Eh bien... "veuillez patienter mademoiselle" ou "passez me voir un autre jour".

Le weekend passé à Paris m'a permis de confirmer qu'il est bien d'y passer juste quelques jours. Après, c'est fatiguant et embêtant. Trop de touristes, de bouchons, de choses à voir même. Je n'y ai pas encore trouvé mon endroit préféré. J'ai vu les choses pour la deuxième fois et ça ne m'a pas émerveillé. Ça m'a permis d'apprécier encore plus Lyon. Après, c'était le temps qui ne favorisait pas ma visite. Sinon, contente de voir ma cousine avec sa famille et mes amis qui y travaillent...
---------

Jestem tu od 6-ciu m-cy. Cały czas odkrywam rzeczy ale jest to coraz mniej spektakularne. Francuzi pozostają Francuzami. Możliwe jest przyzwyczajenie się do ich trybu życia, potem zależy to od tego, co lubimy a czego nie.
Sporo śmiesznych sytuacji każdego dnia, a mimo wszystko staje się to normalne. Podczas gdy wyjmują swoje iPhone’y, by wskazać Ci drogę, pytasz się siebie: „czy oni tu mieszkają czy to ja lepiej znam miasto?”
Nie mogę zrozumieć wszystkiego, ale jak możliwe jest, że nie można wpłacić pieniędzy na swoje konto przy pomocy wpłatomatu? Albo, jak ludzie, którzy nie anulują od razu zawieszenia Twojego rozpatrywanego dossier (po tym, jak wszystko jest uregulowane, co więcej, była to tylko jedna brakująca rzecz) mogą dalej pracować? Albo też, jak wybrać zajęcia online kiedy nie ma się do nich dostępu? No cóż… „proszę czekać” lub „przyjść innego dnia”.
Weekend spędzony w Paryżu pozwolił mi potwierdzić, że dobrze tam spędzić tylko kilka dni. Później, jest to męczące i ogłupiające. Za dużo turystów, korków, a nawet rzeczy do zobaczenia. Nie znalazłam tam jeszcze swojego ulubionego miejsca. Widziałam rzeczy po raz drugi i nie zachwyciło mnie to. Pozwoliło mi to jeszcze bardziej docenić Lyon. Poza tym, to pogoda nie sprzyjała mojemu zwiedzaniu. Ale tak ogółem, to zadowolona z zobaczenia kuzynki i jej rodziny i znajomych, którzy tam pracują…

!!! Vive Erasmus !!!

Il est évident que Lyon me plaît, il est évident que la vie Erasmus me plaît, il est évident que je suis ultra-contente. Je voulais partir et je suis partie. Mais c'est quoi qui me plaît en fait ? Plusieurs choses. Avant tout, cela m'inspire. Même si je ne comprends pas tout ce qui se passe là, je suis ici pour apprendre et pour connaître plus moi-même.

J'aime bien partager mon humour avec les autres, j'aime rigoler avec tout le monde qui me fait rire, j'aime bien imiter certaines situations, j'aime bien faire tout ca avec N., j'aime 2 clips qu'on a découvert un soir, j'aime bien chantonner,

j'aime bien mes voisines du sixième étage et les autres également, j'aime parler avec une voisine M. par les murs de nos chambres, j'aime bien faire la cuisine, j'aime avoir un frigo provisoire, j'aime bien me coucher quand des oiseaux commencent a chanter, j'aime bien des balades en ville, j'aime découvrir des choses, j'aime connaître de nouveaux gens, j'aime bien des événements culturels, j'aime connaître des mots en les autres langues, j'aime regarder des video de Norman, j'aime bien faire n'importe quoi, j'aime écouter de la musique, j'aime écouter mes chansons préférées plusieurs fois, j'aime boire du café, j'aime bien coller de nouvelles cartes postales dans ma chambre, j'aime les cours du volley et de zumba, j'aime bien cette belle ville, je l'aime bien pendant la journée et pendant la nuit, j'aime bien s'entendre avec les gens, j'aime rencontrer des Polonais, j'aime quand les Français ne comprennent pas notre langue, j’aime certains qui s’y intéressent, j'aime bien les excursions, j'aime le multiculturalisme, j'aime bien quand les gens sourient, j'aime le coivoiturage, j'aime des aventures, j'aime le goût du caramel au beurre salé, j'aime la raclette, j'aime le climat de la région, j'aime la nature, j'aime des moments agréables, j'aime des ébats , j'aime moi-même, j’aime créer, j’aime ce post, j'aime un tas d'autres choses... C'est schtroumpfant!!!
Bref, j'aime pas mal de choses! Il faudra donc compléter succesivement ma liste! Comme ça, vous avez des idées au cas où vous voudriez me faire plaisir:D ...
-----------------

Oczywiste jest, że Lyon mi się podoba, oczywiste, że życie Erasmusa mi się podoba, oczywiste, że jestem ultra zadowolona. Chciałam wyjechać i wyjechałam. Ale co mi się tak właściwie podoba? Wiele rzeczy. Przede wszystkim, inspiruje mnie to. Nawet jeśli nie rozumiem wszystkiego, co się dzieje, jestem tu, by się uczyć i poznać bliżej samą siebie.

Lubię dzielić swój humor z innymi, lubię się śmiać ze wszystkimi, którzy sprawiają, że chce mi się śmiać, lubię imitować pewne sytuacje, lubię to robić z N., lubię 2 klipy, które odkryłyśmy pewnego wieczoru, lubię sobie podśpiewywać, lubię moje sąsiadki z szóstego piętra, jak również innych, lubię rozmawiać z sąsiadką M. przez ściany naszych pokoi, lubię gotować, lubię mieć prowizoryczną lodówkę, lubię kłaść się spać kiedy ptaki zaczynają śpiewać, lubię spacery po mieście, lubię odkrywać rzeczy, lubię poznawać nowych ludzi, lubię wydarzenia kulturalne, lubię poznawać słówka w innych językach, lubię oglądać video Normana, lubię robić byle co,
lubię słuchać muzyki, lubię słuchać ulubionych piosenek wiele razy, lubię pić kawę, lubię przyklejać nowe pocztówki w moim pokoju, lubię zajęcia z siatki i zumby, lubię to piękne miasto, lubię je w czasie dnia i nocy, lubię rozumieć się z ludźmi, lubię spotykać Polaków, lubię kiedy Francuzi nie rozumieją naszego języka, lubię niektórych, którzy się interesują, lubię wycieczki, lubię multikulturowość, lubię kiedy ludzie się uśmiechają, lubię covoiturage, lubię przygody, lubię smak karmelu z osolonego masła, lubię raclette, lubię klimat regionu, lubię naturę, lubię przyjemne chwile, lubię wygłupy, lubię samą siebie, lubię tworzyć, lubię ten post, lubię stos innych rzeczy… To smerfastyczne!!!
Krótko ujmując, lubię pokaźną ilość rzeczy! Trzeba zatem będzie uzupełniać kolejno moją listę. Tym sposobem macie wskazówki w razie, gdybyście chcieli sprawić mi przyjemność:D …